Een vrouw aan zee staat op uit de branding en verandert de wereld. Iemand nadert langs de weg van de wil op z?n wieken van licht. De doodzieke Jarman bouwt langs de barre kust een tuin rond z?n Prospect Cottage. En telkens vragen we de wolven ons te hoeden.
Adoratie beschr?ft een bereidheid. Nauwgezet kiest Jacob Groot z?n intimi. De natuur wordt b?voorbeeld een beroemde geliefde genoemd. Hoe ver z?n we dan gekomen? Want de ontferming is nog jong, en vraagt om een eredienst. Zinnel?k is de toon ervan, opstandig het betoog, lichtend de grondslag.
Jacob Groot schr?ft gedichten, romans en essays. In 2012 ontving h? de A. Roland Holstpr?s voor poëzie. Z?n meest recente bundels z?n Verlies me Niet (2018) en Lichttabletten (2023). Z?n werk is 'een hymne op de overweldigende aanwezigheid van het omringende' genoemd, en 'van een schaamteloze taalschoonheid'.
Over Verlies Me Niet
'Een obsessief, hartstochtel?k en filosofisch boek, met gedichten die je terugwerpen op jezelf.'
De Groene Amsterdammer
Over Lichttabletten
'Groot is een soort ziener.'
Trouw
