Ovidius was in de Middeleeuwen één van de meest gelezen auteurs uit de klassieke oudheid. Naast zijn Metamorphosen werden ook zijn Ars amatoria en Remedia amoris vertaald en bewerkt in het Oudfrans. De Clef d'amors, De Sleutel der minne, is zo'n bewerking, waarschijnlijk geschreven in de dertiende eeuw. De anonieme auteur richt zich, in navolging van de drie boeken waauit de Ars amatoria van Ovidius bestaat, achtereenvolgens tot de hoofse minnaars en de hoofse minnaressen. Raadgevingen over het vinden van de geschikte geliefde (kies niet bij nacht, dan lijkt zaagsel meel), de kunst van het versieren (tranen breken de vrouw, gebruik desnoods een ui), kleding (laat de lengte van je jurk de schoonheid van je voetjes niet verhullen) en gedrag (veins gevaren) leiden tot een discrete behandeling van de liefdesdaad (wie de kus krijgt, krijgt ook het lichaam). Deze amusante liefdeskunst geeft niet alleen een beeld van de hoofse liefde in de Middeleeuwen, maar ook van de gebruiken uit die tijd. Veel daarvan is ook voor de hedendaagse lezer nog zeer herkenbaar.
