Emil Nolde (1867 - 1956) en Piet Mondriaan (1872 - 1944) spelen elk een grote rol in de ontwikkeling van de moderne kunstgeschiedenis. Een confrontatie tussen hun (vroege) werk is echter nooit eerder getoond. Dit boek brengt hierin verandering. De focus ligt op de kunstenaars als tijdgenoten, hun achtergrond en opvoeding en de manier waarop we deze aspecten terugzien in hun schilderkunst. Landschappen en bloemstillevens vormen het uitgangspunt. Nolde en Mondriaan hebben elkaar nooit ontmoet. Mondriaan groeide op in Winterswijk (en later Amsterdam), Nolde in Noord-Duitsland; gebieden gekenmerkt door het vlakke landschap en grote wolkenpartijen, waar regen, wind en zon elkaar snel afwisselen en waar de luchten diverse kleuren aannemen. Het landschap was voor beide kunstenaars een geliefd onderwerp, evenals bloemstillevens. Al hadden ze hiervoor elk een andere reden: daar waar de bloemstillevens van Nolde uiting geven aan diens passie voor de natuur hebben de bloemen in Mondriaans oeuvre een overwegend symbolische functie.
