stel je een wereld voor waar er plaats is voor het post partum en zijn vrouwen, waar we gevoelig zijn voor de ervaringen, zorgen, noden en verlangens van elke mama, waar we vrouwen die nieuw leven op de wereld zetten op handen dragen en ondersteunen in de allesoverheersende en allestransformerende tijd die het moederschap is. de realiteit is dat we die periode willen verdringen en versnellen wegens te confronterend, te ongemakkelijk. we verliezen mama uit het oog en vergeten waar dit écht over gaat.
het is tijd dat we het post partum en de vrouwen er middenin prominenter in beeld brengen, dat we het narratief voorgoed veranderen. het is tijd voor een post-partumrevolutie, waar vrouwen weigeren zichzelf klein te houden en onzichtbaar te blijven, en zelf de regie nemen over hun transformatie.
in de post-partumrevolutie winden we er geen doekjes om: post partum is rauw, rommelig en de relatie met jezelf en wie je omringt wordt een stuk ingewikkelder. aan de hand van vier fasen in het vierde trimester vind je houvast: vertragen, verzachten, verbinden en vertrouwen. zo krijg je weer zicht op wat ertoe doet en nog belangrijker: dat jij ertoe doet.
kirsten ginckels woont in berchem, waar ze haar eigen duin (@duin.postpartum) heeft, waar er ruimte is en een zee van tijd voor lichaamswerk in groeiend moederschap. in een vorig professioneel leven was het vlaamse vrouwenblad flair haar biotoop. na haar eerste boek the gentlemom schrijft ze met de post-partumrevolutie een pleidooi voor vertragen, verzachten en vertrouwen in de kraamtijd. ze hoopt dat haar vuur voor het post partum een nieuwe warme wind binnen de geboortezorg doet ontstaan.
joke de wilde is fotografe. als mama van vier brengt ze voornamelijk de schoonheid van het dagdagelijkse in beeld. daarnaast legt ze met eenzelfde ontwapenende eerlijkheid vrouwen vast tijdens hun zwangerschap, bevallingen en post partum.
